W co grają radni miasta Redy? Dlaczego nie informują mieszkańców o sprawach sądowych?

Niekompetencja czy cyniczny sposób ukrywania prawdy przed mieszkańcami a może wszystko na raz okraszone zwykłą głupotą?

Sytuacja w Redzie zaczyna do złudzenia przypominać inne miejscowości, w których nagle wybuchają afery związane z działaniami władzy. Jak na przykład w Miastku, gdzie właśnie okazało się, że szpital został okradziony. Burmistrz był ostrzegany, a jednak nie upilnował...

Podobnie dzieje się w Redzie!

Od lat trwający proces o jakiś śmieszny, mityczny i tak naprawdę nieistniejący rów melioracyjny przeszedł już w kolejny etap. Posypały się skargi do Sądu Administracyjnego, pisma do Wojewody Pomorskiej, Marszałka Województwa Pomorskiego oraz informacje do Urzędu Miejskiego w Redzie.

Jedno jest pewne podczas ostatniej sesji Rady Miasta, która odbyła się 27 sierpnia br. Przewodniczący Rady Miejskiej Łukasz Kamiński (czy zawiadomił choć Burmistrz Mateusza Richerta?) „zapewne nieprzypadkowo przemilczał fakt”, że kolejna kancelaria prawnicza skierowała skargę do WSA co pokazuje ewidentnie, że miasto Reda może wkrótce zderzyć się z kolejnymi problemami i konsekwencjami, za które zapłacą w pierwszej kolejności „drodzy mieszkańcy, drogie mieszkanki„ a następnie dochodzony może być zwrot od radnych miasta Redy z ich prywatnych majątków.

Zastanawiające jest jedynie to, że radni miasta nie są zainteresowani losem ich bubli uchwałodawczych i nawet nie śmieli zapytać burmistrza Richerta chociażby o ilość spraw w sądach czy też spraw sądowych na skutek uchwalenia Planu Ogólnego Miasta Redy.

To wszystko pokazuje ewidentne dyletanctwo i skrajną niekompetencje władz miasta, ale też samych radnych, którzy gdzieś w ferworze samouwielbienia burmistrza pogubili sens roli, do której zostali powołani.

To co jeszcze wspólnie ukrywają przed mieszkańcami może okazać się katastrofalne w skutkach dla finansów miasta a i jego mieszkańców.

Prawnicy reprezentujący przedsiębiorcę z Wejherowa od miesięcy czeszą archiwa i katalogi dokumentów generowanych przez redzki samorząd, ale również wynikające z nich akta wojewódzkie. To zestawiane jest z decyzjami organów krajowych.

Zaczyna rysować się obraz, z którego nic dobrego dla Redy nie wyniknie. Bo co będzie jak się okaże, że dokumenty z Redy są sprzeczne z aktami prawnymi organów centralnych?

* * *

Zarzuty

Zaskarżonej Uchwale, w opisanym wyżej zakresie, zarzucono naruszenie:

1) art. 1 ust. 2 pkt 1, 1a, 2, 3, 6, 7, 9–13 oraz art. 1 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2026 r. poz. 538), dalej: „u.p.z.p.”, w związku z art. 13b, art. 13c ust. 1–2 i art. 13h ust. 2 pkt 1 i 4 u.p.z.p., a także art. 31 ust. 3, art. 32 oraz art. 64 ust. 1–3 Konstytucji RP, przez objęcie działek Skarżących strefą 3SO bez wykazania, że tak głęboka ingerencja w możliwość przyszłego zagospodarowania nieruchomości wynika z konkretnych uwarunkowań tych działek, jest konieczna, przydatna i proporcjonalna oraz pozostaje wynikiem rzeczywistego ważenia interesu publicznego i prywatnego, bez wzięcia pod uwagę interesu Skarżących, co stanowiło przekroczenie granic władztwa planistycznego przez organ;

2) art. 13h ust. 2 pkt 1 i 4 w związku z art. 13b pkt 3 lit. e i q, pkt 4–7 u.p.z.p., przez niewystarczające wyjaśnienie przyczyn przeprowadzenia granicy strefy otwartej właśnie po granicach lub przez teren nieruchomości Skarżących oraz przez zastąpienie analizy indywidualnej ogólnymi odwołaniami do polityki przestrzennej, walorów środowiskowych, osnowy ekologicznej i krajobrazów priorytetowych, bez wskazania danych pozwalających powiązać te uwarunkowania z każdą z trzech działek i bez rozważenia środków mniej dolegliwych dla Skarżących; 

3) art. 13b pkt 3 lit. e, art. 13h ust. 2 pkt 4 oraz art. 1 ust. 3 u.p.z.p., przez nadanie położeniu działek w terenie ochrony pośredniej ujęcia wód podziemnych „Reda” skutku zbliżonego do generalnego zakazu zabudowy, mimo że § 3 rozporządzenia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2017 r. nie ustanawia generalnego zakazu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ani usług nieuciążliwych, a ochronę wód można realizować za pomocą warunków adekwatnych do rodzaju inwestycji;

4) art. 13d ust. 1–3 oraz art. 13h ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., przez powołanie się przy nieuwzględnieniu uwagi Skarżących na osiągnięcie dopuszczalnej chłonności zabudowy mieszkaniowej bez wykazania w sposób przejrzysty, weryfikowalny i odnoszący się do przebiegu granicy 3SO, dlaczego wynik obliczeń wykluczał wariant obejmujący nieruchomości strefą SJ, a w szczególności, dlaczego miałby wykluczać strefę usługową SU, do której limity dotyczące nowej zabudowy mieszkaniowej nie odnoszą się wprost;

5) art. 1 ust. 3 u.p.z.p. oraz art. 32 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, przez odmienne potraktowanie nieruchomości Skarżących i pobliskich terenów o porównywalnych cechach funkcjonalnych, komunikacyjnych i infrastrukturalnych, w tym terenów zabudowy mieszkaniowej, usługowej i infrastrukturalnej w rejonie ulic Rolniczej, Głogowej i Św. Józefa, bez przedstawienia obiektywnej cechy relewantnej uzasadniającej tak daleko idące zróżnicowanie;

6) art. 8e ust. 1 pkt 2 i 4, art. 8e ust. 4, art. 8k ust. 2 oraz art. 1 ust. 2 pkt 11–12 u.p.z.p., w związku z art. 1 ust. 3 i art. 13h ust. 2 pkt 1 i 4 u.p.z.p., przez sprowadzenie rozpatrzenia szczegółowych uwag Skarżących do odpowiedzi ogólnej, która nie odnosi się merytorycznie do argumentów dotyczących ochrony pośredniej ujęcia wód, sąsiedztwa zabudowy i infrastruktury, możliwości skanalizowania terenu, usług nieuciążliwych, wysokiego udziału powierzchni biologicznie czynnej oraz wariantów ograniczających ingerencję w prawo własności. 

* * *

Już wkrótce przedstawimy wszystkie sprawy (w tym również skargi na działalność burmistrza i Rzędu Miejskiego w Redzie), które dotyczą przedsiębiorcy z Wejherowa.