Wygląda na to, że drużyna świeżaków czyli po raz pierwszy piastujący swoje funkcje: „niedoświadczony burmistrz Mateusz Richert z równie małodoświadczoną zastępczynią Dominiką Kudlińską„ mogą uniknąć odpowiedzialności karnej i finansowej, bowiem to Rada Miasta Redy reprezentowana przez Łukasza Kamińskiego, Leszka Hebla, Mariusza Krefta i Katarzynę Osiecką-Brzeską stanie w najbliższym czasie przed WSA jako strona postępowania i to oni wraz z doświadczonymi wielokadencyjnymi radnymi miasta przejmą pełną odpowiedzialność karną z tytułu wyrządzenia strat finansowych w wielkim rozmiarze i mogą liczyć się z groźbą naprawienia wyrządzonej szkody i wielomilionowej straty finansowej z ich prywatnych majątków.
Zapowiadają się bardzo emocjonujące starcia sądowe w rozpoczynających się postępowaniach sądowych z udziałem kancelarii prawniczej Dubois i Wspólnicy, biegłych sądowych z dziedzin planistyki, urbanistyki i rozliczania procesów inwestycyjnych oraz radnych miasta Redy, którzy jak widać zostali ograni przez nowicjuszy zrzucających na nich pełną odpowiedzialność z tytułu naruszeń przepisów prawa i umyślnego wyrządzenia straty w wielkim rozmiarze.
Co zatem dziś do powiedzenia mają ograni „starzy radni” jak Kazimierz Okrój, Piotr Pepliński i inni z wielokadencyjnym doświadczeniem niebawem się okaże… Można by zacytować „modelowego klasyka” i jego powiedzenie „jest śmiesznie a będzie jeszcze śmieszniej”
W każdym razie, radni Redy będą mieli teraz dużo możliwości, by wreszcie do zająć się nie tylko sprawą mitycznego rowu melioracyjnego czy błędami w planie ogólnym, ale także wszelkimi innymi działaniami burmistrza Richerta, które mogą być realizowane niezgodnie z prawem. Wszak uznali za zasadne skargi na włodarza.
Radni (burmistrz z zastępcami również) muszą być przygotowanie na to, że podczas procesów sądowych będą na światło dzienne wychodzić kwestie, które do tej pory były skrzętnie ukrywane albo z pozoru wydają się nietożsame z tematami, które trafią na wokandę.
Adwokaci z kancelarii Dubois i Wspólnicy to profesjonalni „szczególarze”, którzy każdy temat rozbierają na najdrobniejsze części i już wielokrotnie udowodnili, że przysłowiowy „efekt motyla” to sytuacja, która ma wpływ na dany proces. Tak może być i w tym przypadku.
W każdym razie Reda stanęła przed ogromnym wyzwaniem, któremu może nie sprostać, bo radni do tej pory nie odważyli się na rozliczenie burmistrza, co może wskazywać, że też są uczestnikami procesów decyzyjnych, które prowadzą miasto do bankructwa.
* * *
To, że do tej sprawy dojdzie zapowiadaliśmy już kilka miesięcy temu. Radni przez ten czas nie za wiele zrobili. Nie doszło do publicznej debaty o sprawie rzekomego rowu melioracyjnego przy ul. Rzecznej, a teraz do gry wkraczają najlepsi adwokaci w Polsce uzbrojeni w opinie biegłych, m.in. Sądu Najwyższego oraz legislatorów pracujących m.in. przy tworzeniu w Polsce prawa zawieranego w ustawach przyjmowanych przez Sejm.
Na razie przedstawiamy ciąg dalszy sprawy związane z rowem, jednak to nie koniec. Na horyzoncie są kolejne wnioski sądowe i kolejne sprawy.
Jednak to konsekwencja zaniechań burmistrza i decyzji Rady Miasta, która nie pokusiła się o zamówienie niezależnych opinii do uchwalanych przez siebie uchwał oraz działań prowadzonych przez burmistrza i jego zastępczynię.
W każdym razie zaczyna się od skargi na uchwałę Nr XXXIII/353/2026 Rady Miejskiej w Redzie z dnia 25 czerwca 2026 r. w sprawie uchwalenia planu ogólnego Gminy Miasto Reda.
W tej sprawie przedsiębiorcę z Wejherowa reprezentuje adwokat dr Adam Wiśniewski, który w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku napisał między innymi:
"Niniejszym zaskarżam Uchwałę Nr XXXIIU353/2026 Rady Miejskiej w Redzie z dnia 25 czerwca 2026 r. w sprawie uchwalenia planu ogólnego Gminy Miasto Reda (Dz. Urz. Województwa Pomorskiego z dnia 8 lipca 2026 r. poz. 2875), w części dotyczącej działki ewidencyjnej o numerze 231/8 (identyfikator działki 221501_1.0004.231/8), położonej w powiecie wejherowskim, w gminie Reda (miasto) obręb Reda 04 (dalej także jako: „Nieruchomość"), w zakresie, w jakim dla terenu tego ustalono strefę planistyczną — strefa zieleni i rekreacji (SN) wraz z wynikającymi z tego wskaźnikami zabudowy.
Zaskarżonej uchwale zarzucam naruszenie: 1. art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: „u.p.z.p.") w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 7, art. 1 ust. 3 oraz art. 1 ust. 4 w zw. z art. 13b pkt. 3 lit. a u.p.z.p w zw. z art. 140 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 21, art. 31 ust. 3 i art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez istotne naruszenie zasad sporządzenia planu ogólnego polegające na:
1) przekroczeniu granic przysługującego Gminie władztwa planistycznego gminy poprzez arbitralne i nieproporcjonalne objęcie działki 231/8 strefą planistyczną 1SN wskutek przyjęcia, że objęcie granicami Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy Darżlubskiej wyklucza możliwość na tej działce realizowania zabudowy mieszkaniowej i objęcie działki strefą planistyczną SJ;
2) nieuwzględnieniu istniejących uwarunkowań przestrzennych dotyczących Nieruchomości oraz zasad racjonalnego kształtowania struktury funkcjonalno-przestrzennej, w szczególności poprzez: pominięcie istniejącego wyposażenia terenu w infrastrukturę techniczną oraz możliwości jej łatwego uzupełnienia, nieuwzględnienie korzystnego położenia komunikacyjnego, w tym dostępu do transportu publicznego, pominięcie dostępu do istniejących usług publicznych, nieuwzględnienie możliwości stworzenia bezpiecznych i dogodnych powiązań pieszych oraz rowerowych z istniejącą infrastrukturą miasta, nieuwzględnienie faktu, że teren stanowi uzupełnienie istniejącego układu urbanistycznego, a także brak wskazania obiektywnych przesłanek uzasadniających odmienne potraktowanie Nieruchomości względem sąsiednich działek, o porównywalnych uwarunkowaniach przestrzennych i infrastrukturalnych, objętych możliwością zabudowy mieszkaniowej;
3) przekroczeniu granic przysługującego Gminie władztwa planistycznego i nieproporcjonalne ograniczenie prawa własności Skarżących, polegające na objęciu całej działki ewidencyjnej nr 231/8 strefą planistyczną 1 SN — strefą zieleni i rekreacji, pomimo niewykazania, że wyłączenie możliwości przeznaczenia choćby części tej Nieruchomości na cele zabudowy mieszkaniowej jest konieczne dla ochrony wartości przyrodniczych i prawidłowego funkcjonowania korytarza ekologicznego doliny rzeki Redy, w szczególności w sytuacji, gdy materiały stanowiące podstawę sporządzenia Planu Ogólnego, w tym przeprowadzone uzgodnienia, nie wskazują na konieczność wyłączenia Nieruchomości spod zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej;
4) bezpodstawnym i nieproporcjonalnym pozbawieniu Skarżących możliwości wykonywania prawa własności w sposób zgodny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa, w szczególności w zakresie możliwości zabudowy Nieruchomości;
5) niewłaściwym wyważeniu interesu publicznego i interesu prywatnego, polegającym na przyznaniu w całości pierwszeństwa interesowi publicznemu i nieproporcjonalnym pominięciu interesu prywatnego Skarżących;
2. art. 28 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. w zw. z art. 13b pkt 3 lit. a u.p.z.p. w zw. z § 5 ust. 3 pkt 2 lit. c Uchwały Nr 746/LIX/23 Sejmiku Województwa Pomorskiego z dnia 27 listopada 2023 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy Darżlubskiej (Dz. U. Woj. Pomor. z 2023 r. poz. 5841), poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż położenie Nieruchomości w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy Darżlubskiej, wyklucza możliwość zaplanowania na tej nieruchomości zabudowy mieszkaniowej i objęcie jej strefą planistyczną SJ;
3. art. 28 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez odmienne potraktowanie przez władzę publiczną Skarżących i właścicieli sąsiednich działek, podczas gdy zarówno Nieruchomość, jak i działki sąsiednie lub w bliskim sąsiedztwie mają porównywalne uwarunkowaniach przestrzenne i infrastrukturalne.
Wskazując na powyższe, wnoszę o:
1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej Uchwały w części działki ewidencyjnej o numerze 231/8 (identyfikator działki 221501_1.0004.231/8), położonej w powiecie wejherowskim, w gminie Reda (miasto) obręb Reda 04,
2. na podstawie art. 90 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako „PPSA") — o przeprowadzenie rozprawy,
3. na podstawie art. 106 § 3 PPSA — o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów wymienionych w uzasadnieniu skargi, gdyż jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie,
4. na podstawie art. 200 PPSA — o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowo-administracyjnego, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych."
* * *
Do tematu niebawem wrócimy...
foto Daniel_B_photos / pixabay.com
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu dziendobrypomorze.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz